+50 Egoitza
Bi urteko egoitza honek oraindik aktibo dauden 50 urtetik gorako artisten sormen-prozesuei laguntzea du helburu. Haien esperientzia, presentzia eszenikoa eta sormenak laguntza jasotzen jarraitzea helburu da.
Ideia hau Mark Tompkins artistarekin izandako elkarrizketatik sortu zen, zeinak adinean aurrera egin ahala artista gisa babesten jarraitzea zein zaila den adierazi zuen. Elkarrizketa honetan, artistek hil arte sormen beharra izaten jarraitzen dutelaren kuestioa agertu zen eta, hortaz, sormen horrek laguntza instituzionala izan behar duela, hori dela eta, La Faktoria CC-k LUR artista zaharren gorakada / +50 egoitza eskaintzen du.
Lea Petra – LA PARTITION MUSICALE (2025ko ekaina)
Lea Petra piano-jotzailea, konpositorea eta performerra da. Bere lana musika garaikidearen, antzerki fisikoaren eta performance esperimentalaren artean garatzen da, eta hizkuntza eszenikoaren mugak esploratzen ditu erabateko objektu eta gorputz adierazkor gisa, pianoa modu erradikal eta poetikoan erabiliz.
Bere proposamen eszenikoa Antzerki Instrumental deritzonaren barnean kokatzen da, Mauricio Kagel musikagilea inspirazio-iturri duen korrontea; horretan, keinu musikala antzerki-ekintza bihurtzen da, eta instrumentua protagonista dramaturgiko. Bere piezetan, pianoa laztandu, desmuntatu, kolpatu edo eraldatu egiten da makina eszeniko bihurtu arte, erritmoa zulatzeko, espazioa moldatzeko eta etengabeko mutazioan dauden egoera eszenikoak sortzeko gai dena. Petrak partitura deskonposatu egiten du, istripuari lekua uzten dio eta doitasunez eta arriskuz eraikitzen du soinu- eta ikus-esperientzia plastikoa zein erraietakoa.
Lea Petrak kontzertuaren formaz, interpretazioaren ideiaz eta interpreteak, partituratik haragoko, zentzumen-sortzaile gisa duen lekuaz hausnartzen du. Bere lana soinuaren materialtasunari buruzko ikerketa bat da, instrumentuaren erresistentziari (edo ez) buruzkoa, eta musikak eszenari laguntzeaz gain, eszenaren bihotza bera ere izan daitekeenari buruzko ikerketa.
Alicia Otaeguiren ARTISTA PORTATILA (2023ko ekaina)
‘Artista portatila’ hiru dimentsiotako erakusketa-proiektu baten parekoa den formatu eszenikoa da, gehi laugarren bat gehituta: obraren beraren parte den artistarena, laugarren horma eszeniko hori apurtu nahian ikuslearekin estu lotuz. joaten da.
Ia argirik ikusiko ez duten proiektuen soberakina, gauzatzeko denbora mugatua, bere sorkuntza asko inguratzen dituen ziurgabetasunaz… Aukera da obraren protagonista eta sorpresa faktorea, bere aliatu nagusia.
Mark Tompkinsen MASCARADE (2021eko azaroa)
‘Mascarade’-k gorputzaren esplorazio bat da, erreferentziatzat hartuta Europako antzinako erritu paganoak, haien tradizioak eta haien jantzi bikainak, naturarekin, etorkizuneko uztarekin, lurraren emankortasunarekin, nolako aurreiritzirik gabe animalitasunarekin erlazionatzeko ahalmena.
