JANET NOVÁS
Dantzaria, aktorea eta irakaslea, honako sari hauek jaso ditu: Dantza Sari Nazionala (2025), Aktore Berri Onenaren Goya Saria (2024), RNEren Ojo Crítico Saria (2021), Kataluniako Kritikaren Saria (2021) dantzari onenari, eta Injuve Saria (2011) “Cara pintada” bere sorkuntzagatik.
Dantza garaikidean trebatu zen Madrilen, Bruselan, Berlinen eta Vienan, eta 2008an bere dantza eta performance proiektu propioak garatzen hasi zen. Lan horiek nazio eta nazioarteko jaialdi entzutetsuetan aurkeztu dira, hala nola Rencontres Chorégraphiques, Festival de Marseille, Festival Nouvelles–Pole Sud, Cement Festival, FIDCU (Montevideo), Mercat de les Flors, Centro Cultural Conde Duque edo Festival de Otoño, besteak beste. El Graner Fàbrica de Creació-n (Katalunia, 2022–2023) artista egoiliar gisa hautatua izan zen.
Zinemaren arloan, 2023an debutatu zuen Jaione Cambordaren “O Corno” filmeko protagonista gisa, Donostiako Zinemaldian Urrezko Maskorra jaso zuen filmarekin. Duela gutxi, Julia de Pazen “Harta” eta Carla Simónen “Romería” filmak grabatu ditu, azken hau Canneseko Zinemaldian hautatua izan delarik.
Janet Novásek dantzari, sortzaile eta aktore lanak irakaskuntzarekin uztartzen ditu, Espainia, Europa, Latinoamerika eta Asiako hainbat zentrotan klaseak eta tailerrak emanez.
A collaborative martial art (C.M.A.)
CMAn, judoaren, bikote-dantzaren eta kontaktu-inprobisazioaren oinarrizko printzipioak erabiliz, eta pisuaren interdependentzia ukimenaren bidez lankide batekin edo gehiagorekin garatuz, egoera erronkagarriak sortzen ditugu, ondoren elkarrekin bizirauteko eta konpontzeko. Pisu, estimulu, lagun, ingurune, masa eta azalera gisa elkar ulertzen dugu, eta gure bikotekideek gauza bera egiten dute. Maila erreflexiboan funtzionatzen dugu: gure ekintzak ez dira momentuan aurrez pentsatuak, nahiz eta entrenatu daitezkeen. Leuntasuna eta irekitasuna dira etengabe erantzuteko dugun modua, eta horrek prest egoteko, minik ez hartzeko eta bestea zein geure burua babesteko aukera ematen digu. Muskulu-tonua beharrezkoa denean, unean unekoa da, eta ondoren berriz leundu egiten da.
Praktika honen helburua ez da nagusitasuna, defentsa edo azken konponbide bat lortzea. Erronkei aurre eginez lankidetza sustatzea da, egoeren etengabeko “biziraupena” lortzeko parte-hartzaile guztientzat. Ukimenaren, pisuaren interdependentziaren eta mugimendu erreflexiboaren bidez komunikatuz. Geldotasunaren eta leuntasunaren praktika da, etengabeko harridura-egoera batean erlaxatuz. Inplikazio fisiko osoa eskatzen du, emaitza planifikatzeari uko eginez. Gainera, gorputza prestatzen du berehalako konponbideak aurkitzeko. Aurkariaren ordez, lankide bat dago. Inork ez du bestearen gainetik nagusitu behar, eta irabazten da biak bizirik irauten badute, elkarlanean aritzen badira eta ikasten badute.
